Większość środków ochrony indywidualnej, jaką stanowi odzież ochronna, podlega europejskiej normie wydajności, którą objaśnia dyrektywa 89/686/ EWG. Normy te dzielą się na trzy podstawowe kategorie: I, II i III, które zależne są od stopnia ryzyka, na jakie narażony jest pracownik. Istotnym jest fakt, że odzież robocza nie powinna być zamiennie określana odzieżą ochronną, gdyż odzież ochronna wymaga specjalnych certyfikatów, nadawanych po wnikliwej analizie i ocenie ryzyka na stanowisku pracy.

Przepisy Kodeksu pracy określają konkretne wymagania, jakie spełniać muszą środki ochrony indywidualnej, aby mogły być stosowane. Dotyczy to wszelkiej odzieży, obuwia i innych elementów, które zapewniają bezpieczeństwo podczas wykonywania pracy, mogącej nieść ze sobą różnego rodzaju zagrożenia.

Odzież robocza a odzież ochronna

Odzież robocza stanowić ma zabezpieczenie przed prawdopodobnym zniszczeniem, czy zabrudzeniem odzieży własnej zatrudnionego.

Odzież ochronna, jak sama nazwa wskazuje ma za zadanie ochronę pracownika przed zagrożeniami związanymi z wykonywaną przez niego pracą, w tym z zagrożeniami mechanicznymi, chemicznymi, termicznymi czy czynnikami atmosferycznymi. Odzież ochronna stanowić ma ochronę zdrowia pracownika i zapewnienie mu bezpieczeństwa przed potencjalnymi urazami ciała. Bez tego typu odzieży wykonywanie pracy byłoby po prostu niemożliwe, gdyż narażałoby pracownia na utratę zarówno jego zdrowia, jak i życia.

Kodeks pracy nakłada na pracodawcę obowiązek nieodpłatnego dostarczenia pracownikom odzieży i obuwia roboczego, które spełniają wymagania określone w Polskich Normach, w sytuacji gdy odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu bądź ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

Odzież ochronna – kategorie

Na podstawie dyrektywy 89/686/EWG wprowadzono podział odzieży ochronnej na trzy kategorie, w zależności od stopnia zagrożenia związanego z warunkami pracy. Wyróżnia się kilka kategorii odzieży ochronnej:

Kategoria I

Pierwsza kategoria dotyczy odzieży ochronnej, która ma za zadanie zabezpieczyć jedynie przed minimalnymi zagrożeniami. Do tej kategorii należy odzież wcześniej zwana roboczą oraz ubrania wykonane z impregnowanych tkanin ochronnych, m.in. z trudnopalnych, pyłochłonnych czy ochronnych na kwas. Takie ubranie nie musi posiadać żadnych certyfikatów.
Kategoria ta najczęściej obejmuje odzież, która chroni przed nieszkodliwymi zabrudzeniami (koszule robocze, kombinezony, fartuchy robocze), lekkimi uszkodzeniami mechanicznymi, czynnikami atmosferycznymi i innymi zagrożeniami o niewielkim stopniu szkodliwości.

Kategoria II

Druga kategoria dotyczy odzieży, która ma chronić przed konkretnym czynnikiem, który nie zagraża życiu pracownika i nie powoduje poważnego ani trwałego uszczerbku na jego zdrowiu.
Do tej grupy zalicza się między innymi ubranie ochraniająca przed przecięciem np. fartuchy antyprzecięciowe, odzież i obuwie dla spawaczy, odzież chroniącą przed silnymi substancjami chemicznymi i odzież ostrzegawczą, ze szczególnym uwzględnieniem służb drogowych.

Kategoria III

Trzecia i zarazem ostatnia kategorie to odzież chroniąca przed poważnymi czynnikami najbardziej zagrażającymi zdrowiu i życiu pracownika. Odzież znajdująca się w tej kategorii stanowi ochronę przed czynnikami mogącymi przyczynić się do najgroźniejszych następstw dla użytkownika, których bezpośrednie skutki działania nie możliwe są do zidentyfikowania w odpowiednim czasie.

Do tej kategorii zaliczana jest między innymi: odzież chroniącą przed promieniowaniem jonizującym, płomieniem, rozległymi rozpryskami gorących substancji oraz temperaturą przekraczającą 100°C, specjalistyczne kombinezony przeciwchemiczne, odzież chroniącą przed bardzo niskimi temperaturami poniżej -50°C oraz odzież przeznaczona do pracy pod wysokimi napięciami prądu elektrycznego.

Więcej na ODZIEŻ ROBOCZA I OCHRONNA dostępna na naszej stronie.